Περί συνθημάτων

Λίγα για τους πολλούς, Πολλά για τους λίγους.

Με αυτό το σύνθημα και πολλές παραλλαγές του, συνδικαλιστές και απλοί εργαζόμενοι βγαίνουν στο δρόμο και διεκδικούν, άλλοι κατ’ εντολή κι άλλοι αυθόρμητα.

Το σύνθημα αυτό καθ’ αυτό έχει τη σημασία του, αν και δεν είναι πια σίγουρο αν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα του σήμερα.

Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης δεν έδειχνε ακριβώς αυτό, αν και ούτε το αντιπαρερχόταν. Η πολιτική που θα ακολουθηθεί από το ΔΝΤ… μάλλον δε θα έχει συγκεκριμένα ιδεολογικά ή ταξικά κριτήρια, άρα και το σύνθημα στην σημερινή εποχή στην Ελλάδα, μάλλον έχει πιο πολύ σχέση με το παρελθόν, παρά με το παρόν και το μέλλον. Παράλληλα με το σύνθημα αυτό ακούγονται φωνές (οι πιο πολλές δίκαιες) σχετικές με το «μάρμαρο». Ποιος καλείται να το πληρώσει και γιατί;

Αυτό είναι μάλλον και το πιο ουσιώδες σήμερα ερώτημα, μια και το ΔΝΤ θα αναλάβει όλα τα άλλα ζητήματα. Είναι ίσως το μόνο θέμα στο οποίο δε θα αναμιχθεί. Και δεν θα αναμιχτεί, αφενός γιατί στη «συζήτηση» αυτή έχουμε πολύ καλές επιδόσεις και μπορεί άνετα να σπαταλήσουμε μήνες αφήνοντας το ΔΝΤ να κάνει τη δουλειά του, αφετέρου γιατί η συζήτηση αυτή με το ισχύων νομικό σύστημα και τον ισχύοντα νόμο περί ευθύνης υπουργών είναι αδύνατον να καταλήξει σε κάθαρση (με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου).

Ίσως λοιπόν αυτό το τελευταίο να είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε. Όχι για να αποφύγουμε τη συζήτηση σχετικά με τα μέτρα του ΔΝΤ (τα οποία βεβαίως και θα είναι πολλαπλώς αιχμηρά και τραυματικά για τον κοινωνικό μας ιστό), αλλά για να αποκτήσουμε μια ρεαλιστική εικόνα της κατάστασης και κυρίως, για να βρούμε το πώς δε θα ξανάρθουμε στην ίδια θέση.

Για να αποφύγουμε λοιπόν επανάληψη του ίδιου οδυνηρού «παραμυθιού» χρειάζεται άμεση αλλαγή του Συντάγματος σε άρθρα που αφορούν στην πολιτική ευθύνη, στο ρόλο και στη διάκριση των εξουσιών, στο ρυθμιστικό ρόλο του κράτους στην τήρηση των κανόνων της ανταγωνιστικότητας σε κάθε μορφή παραγωγής και διαχείρισης του πλούτου, στα εργασιακά δικαιώματα και στις υποχρεώσεις του κράτους προς τον πολίτη.

Μέχρι όμως να ολοκληρωθεί αυτή η συνταγματική μεταρρύθμιση, χρειάζονται και μερικές άμεσες κινήσεις, που ίσως απαιτούν τη χρήση του «πέλεκυ». Η λειτουργία του Κράτους πρέπει να αλλάξει νοοτροπία και να αποκεντρωθεί. Ο «Καλλικράτης» είναι απλώς ασπιρίνη σε καρκινοπαθή ασθενή. Προέχει η ριζική αλλαγή του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα, η απεξάρτηση της Δικαιοσύνης από την εκάστοτε Κυβέρνηση, η άμεση άρση του ισχύοντος νόμου περί ευθύνης Υπουργών, η άμεση κατάργηση της παραγραφής από τις ευθύνες διαχείρισης του δημοσίου χρήματος και των κοινωνικών αγαθών. Η λειτουργία της αγοράς πρέπει να αποκτήσει πιο ουσιαστικό έλεγχο του κράτους σε ότι αφορά στην τήρηση των κανόνων της ανταγωνιστικότητας και στην τήρηση των νόμων που διέπουν την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών. Το κράτος από την πλευρά του πρέπει να φιλελευθεροποιήσει τους κανόνες αξιοποίησης της περιουσίας του και να σταματήσει την αποτυχημένη προσπάθεια «ανταγωνισμού» και διαπλοκής με τους όποιους φορείς της αγοράς διατηρεί και τους πλουτίζει με χρήματα του λαού.

Το να πληρώσουν αυτοί που φταίνε, είναι το σύνθημα που είναι πιο ουσιώδες και αξιοποιήσιμο στις μέρες μας. Το θέμα είναι ότι για να γίνει πραγματικότητα, πρέπει πρώτα να αλλάξει συθέμελα το νομικό σύστημα και η λειτουργία του κράτους. Το πολιτικό θάρρος για μια τέτοια απόφαση φάνηκε πώς δεν είχε η κυβέρνηση Καραμανλή, πολύ φοβάμαι όμως πως δεν το έχει ούτε κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία άλλωστε προτιμά από ό,τι φαίνεται να μεταφέρει ευθύνες και να αποποιείται τα πάντα, δυστυχώς…


Ν. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Εκπαιδευτικός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

ομάδα ΧΥΜΑ - γιατί ξεκινάμε

ΓΙΑΤΙ ΞΕΚΙΝΑΜΕ

ομάδα ΧΥΜΑ

(Χωρίς Υστερικές Μαζοχιστικές Αναστολές)

Ξεκινάμε γιατί τα δύσκολα απαιτούν πρωτοβουλίες, γιατί πιστεύουμε σε μία παράταξη που αξίζει και αξιοποιεί όσους το αξίζουν, που και θέλει και μπορεί. Ξεκινάμε γιατί 800 χιλιάδες μέλη έδωσαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Συμμετοχή με πίστη στις ιδέες μας.

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, η Ελλάδα, η Ευρώπη και η παγκόσμια κοινότητα βρίσκονται στη μέγγενη μιας κρίσης, που ξεπερνά την οικονομία, διαπερνά την πολιτική, κλονίζει τους θεσμούς και συνταράσσει ολόκληρη την κοινωνία.

Κοινωνία και οικονομία βρίσκονται αντιπαρατιθέμενες, καθώς η πολιτική δίστασε να εφαρμόσει νέους κανόνες, να χαράξει τα νέα όρια του οικονομικού παιγνίου, αλλά και των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το σημαντικότερο πολιτικό επίτευγμα του 20^ου αιώνα, έχασε την ορμή των πρώτων δεκαετιών ζωής και οδηγήθηκε σε μία οικονομική ένωση δίχως πολιτική κατεύθυνση και επιτήρηση. Η ασφάλεια και η ειρήνη των ευρωπαϊκών λαών μπορεί να εξασφαλίστηκε, η ευημερία τους όμως τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Η Ελλάδα περνά τις πιο κρίσιμες ίσως στιγμές στη Σύγχρονη Ιστορία της. Βάλλεται από δυνάμεις του εξωτερικού, που –εκμεταλλευόμενες τις δυσκολίες της- βάζουν στόχο την οικονομία και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της και δημιουργούν απειλές για την εδαφική της ακεραιότητα. Βάλλεται, όμως, και από δυνάμεις του εσωτερικού, που πλήττουν την εθνική και κοινωνική συνοχή της και που απομυζούν τον πλούτο της λειτουργώντας παρασιτικά και συντεχνιακά.

Κάποιοι στήνουν σκηνικό «πολέμου», όχι με άρματα και κανόνια, αλλά με ΜΜΕ, με spreads, με δηλώσεις και μέτρα, βάζοντας το λαό στη γωνία.

Όμως κανένας πόλεμος δεν χάνεται προτού να διεξαχθεί.

800 χιλιάδες άνθρωποι έδειξαν το δρόμο. Έκαναν – στην πιο δύσκολη στιγμή για το κόμμα μας - μια υπερήφανη, ξεκάθαρη, δημοκρατική και αληθινά υπερβατική επιλογή. Με πρωτοφανή συμμετοχή, με αποφασιστικότητα και ακλόνητο αίσθημα ευθύνης, ανέτρεψαν τα βάρη και αποφάσισαν ότι θέλουν να προχωρήσουν μπροστά. Επέλεξαν τις καθαρές θέσεις, το αισιόδοξο μήνυμα του Αντώνη Σαμαρά, δείχνοντας σε όλους του Έλληνες πως καμία μάχη δεν είναι εκ των προτέρων χαμένη. Γιατί οι Νεοδημοκράτες και οι Νεοδημοκράτισσες την κέρδισαν τη μάχη.

Όμως, αυτό, ήταν μόνο το πρώτο βήμα. Το πολιτικό μας σκηνικό έχει ανάγκη από καθαρές φωνές, θαρραλέες τοποθετήσεις, ξεκάθαρες κουβέντες. Και πάνω από όλα έχει ανάγκη από νέα πρόσωπα.

Η Νέα Δημοκρατία θα δείξει και πάλι το δρόμο. Χωρίς παρωπίδες και αγκυλώσεις, αλλά με ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα και αδιαπραγμάτευτες αρχές, ξεκινάμε να οικοδομήσουμε την παράταξή μας από την αρχή. Χωρίς καθυστερήσεις, με ουσιαστική προοδευτικότητα και πίστη στις αξίες που γέννησαν την παράταξη και θεμελίωσαν τη χώρα μας.

Ζητάμε ρήξεις και πρωτοβουλίες. 800 χιλιάδες πρωτοβουλίες, ημών των ιδίων κι όχι τρίτων υπέρ ημών, ούτε τρίτων εξ ημών. Η ευθύνη βαρύνει όλους μας, γιατί αυτή η παράταξη αποτελεί την κινητήριο δύναμη της πατρίδας μας.

Ο Αντώνης Σαμαράς, έκανε ήδη τα πρώτα βήματα και χάραξε τις κατευθυντήριες γραμμές για μια Νέα Σχέση της κομματικής μας δομής με την κοινωνική μας βάση. Μια σχέση αμεσότητας και αλληλεπίδρασης.

Το κατεστημένο και τα όργανά του ακόμα στέκουν σαστισμένα μπροστά στην θαρραλέα και μαζική απόφαση της βάσης της παράταξής μας, η οποία έβαλε οριστικά στο περιθώριο κομματικούς μηχανισμούς, συμφέροντα, αγκυλώσεις και στρεβλώσεις του παρελθόντος. Οι συγκαλύψεις και οι συμψηφισμοί δεν έχουν χώρο στη νέα ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Η παράταξή μας είναι πλέον ζωντανός οργανισμός 800 χιλιάδων και πλέον πολιτών με κρίση, πολιτικό σκεπτικό και, προπαντός, πολιτική ευθύνη. Η συμμετοχή τους είναι κριτήριο για την οργανωτική και πολιτική ανασυγκρότηση της παράταξης. Κανείς δεν μπορεί πια να τους εκπροσωπεί, παρά μόνον όσοι επιλέγονται άμεσα από τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί πια να αμελεί τις υποχρεώσεις του προς αυτούς, ούτε και να τους θεωρεί δεδομένους ή άβουλους. Απέδειξαν πως επιθυμούν τη συμμετοχή τους στη λήψη των αποφάσεων, άρα και αυτή πρέπει να τους παρέχεται στο μέγιστο δυνατό. Απέδειξαν πως επιθυμούν μια πατρίδα των αξίων και των αξιών, ενός έθνους με συνείδηση, με πολιτική σκέψη και ιστορική συνέχεια και προοπτική.

Ως Έλληνες παίρνουμε αποφάσεις με τη λογική αλλά και το συναίσθημα. Κανένα από αυτά δεν είναι λάθος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Δεν μπορούμε και δε θέλουμε να είμαστε παθητικοί δέκτες μηνυμάτων, αποφάσεων άλλων εξ ημών και δήθεν υπέρ ημών, ούτε ψυχροί αριθμοκρίτες. Αξιώνουμε το δικαίωμα του λόγου, αξιώνουμε το δικαίωμα της συμμετοχής στη λήψη αποφάσεων, στην πρωτοβουλία και στην ελευθερία της συνείδησης. Αξιώνουμε το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και στην ελπίδα, το δικαίωμα να αποδείξουμε την αξιοσύνη μας, ως παράταξη και ως έθνος, απαλλαγμένοι από τα βάρη του παρελθόντος, κληρονομητέα ή επίκτητα. Διεκδικούμε ίσες ευκαιρίες για τα άτομα απέναντι στα συμφέροντα, για τους πολίτες απέναντι στο κατεστημένο, για το λαό απέναντι στα κράτος, για τα έθνη απέναντι σε απρόσωπους οργανισμούς

Θέλουμε η νέα ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ να γίνει και πάλι το επίκεντρο της πολιτικής σκέψης και πράξης για την αναγέννηση της πατρίδας μας. Η παράταξη των μεγάλων επιλογών που ιστορικά έχει υπάρξει. Ένας αληθινά ζωντανός, συμμετοχικός, και αποτελεσματικός οργανισμός, που λαμβάνει πολιτικές αποφάσεις και πρωτοβουλίες με δημοκρατικότητα και με αίσθημα ευθύνης.

Για εμάς, κανένα ιδεολόγημα από μόνο του δεν δίνει λύση. Κανένα δεν είναι πανάκεια. Κανένα δεν είναι τέλειο και κανένα δεν είναι εφαρμόσιμο παντού. Η μέγιστη συμμετοχή, ο ουσιαστικός διάλογος, η εθελοντική προσφορά, ο υγιής ανταγωνισμός, η αγάπη για τις αξίες και τα ιδανικά της παράταξης -τα οποία είναι συνάμα η βάση της πατριωτικής μας συνείδησης- και η δημοκρατική συναπόφαση αποτελούν τον βατήρα από τον οποίον θα ξεκινήσει η αναγέννηση και η ανάπτυξη για την παράταξή μας, αλλά και για την πατρίδα μας. Γιατί η παράταξη υπάρχει για να υπηρετεί την πατρίδα ποτέ το αντίστροφο.