ΚΑΙ Η ΤΙΜΗ, ΤΙΜΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ;

Πολλοί λένε πως οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους στις μέρες μας και όλα έχουν απαξιωθεί. Όμως, κάποια πράγματα, κάποιες έννοιες και κάποιες παραδόσεις μας θυμίζουν πως όλα τα ίδια μένουν…

Επί τιμή αποκαλούμε τους πρέσβεις που αποχώρησαν από την ενεργό δράση, στους οποίους όμως το Διπλωματικό Σώμα αποδίδει τιμή για την προσφορά και τη δράση τους.

Επίτιμο αποκάλεσαν και τον παλιό πρόεδρο της Ν.Δ. πριν από 17 χρόνια στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος, που εξέλεξε τον Μ. Έβερτ αρχηγό. Δεν είμαι σίγουρος αν αυτή η απόφαση ήταν για να τού αποδοθούν τιμές, όσο μάλλον για να κρατηθούν ισορροπίες. Το σίγουρο είναι πως πολλοί -και μεταξύ αυτών και η νεοεκλεγείσα τότε ηγεσία- ευελπιστούσε πως το προχωρημένο της ηλικίας του επιτίμου δεν θα του έδινε πολλά περιθώρια να επεμβαίνει. Δυστυχώς οι ελπίδες αποδείχθηκαν φρούδες, καθώς ο επίτιμος ηρνείτο να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, αλλά πολιτευόταν μέχρι και το 2004 (στα 86 του χρόνια, ίσως και παγκόσμιο ρεκόρ), προκαλώντας συνεχείς αντιδράσεις με τα λεγόμενά του και συνεχείς αναταράξεις στα εσωκομματικά της Ν.Δ.

Μόνον όταν πια ο νεαρός Κυριάκος εξελέγη βουλευτής, τότε και μόνον τότε, αποφάσισε να αποχωρήσει από τη Βουλή· αλλά δυστυχώς και πάλι όχι από τη δημοσιότητα. Βλέπετε, από τη δεκαετία του ’60, τότε που έφερε σε πέρας τις πολιτικές προετοιμασίες για την έλευση της χούντας, με την αμέριστη στήριξη του δημοσιογραφικού οργανισμού Λαμπράκη, είχε πάντα στο πλευρό του την χειρότερη αυτή πλευρά της διαπλοκής. Γι’ αυτό και κάθε φορά που η διαπλοκή ήθελε να αναταράξει την Ν.Δ. ή κάθε φορά που ο ίδιος το επιθυμούσε, η παρουσία του στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA ήταν αυτονόητη.

Η τελευταία του, βέβαια, παρουσία ήταν απλά σκέτη απογοήτευση. Απογοήτευση γιατί, αφενός του ήταν αδύνατο να κρύψει τις επιδιώξεις του και, αφετέρου, γιατί το εξαιρετικά προχωρημένο της ηλικίας του (92 ετών σήμερα) πρόδιδε και τις αδυναμίες του: χρειάστηκε να του επαναλάβουν 4 φορές οι κ.κ. Τρέμη και Πρετεντέρης ότι «ο Σαμαράς είναι λαϊκιστής» για να καταλάβει και να το επιβεβαιώσει και ο ίδιος. Και, επί τη ευκαιρία, διπλή ντροπή στο κανάλι, που χρειάζεται να καταφύγει στην έκθεση ενός αιωνόβιου για να καλύψει την πολιτική του ντροπή για τις έωλες κατηγορίες κατά του Κ. Καραμανλή.

Δεν ξέρω αν τελικά αξίζει κανείς να λυπάται ή να εξεγείρεται με όλα αυτά. Το σίγουρο είναι ότι ο τίτλος του επιτίμου καθόλου πια δεν αντιστοιχεί στον γέροντα, καθώς νόημα έχει πλέον μόνον σε ότι αφορά στην τιμή του καναλιού που τον φιλοξενεί και στην τιμή της κόρης την οποία ο γέροντας υπερασπίζεται (καημένε Κυριάκο, πάλι εσύ θα πληρώσεις τα σπασμένα).

Και επειδή η τιμή δεν έχει μόνον μία εννοιολογική ανάγνωση… και ο νοών νοείτο.

Ν. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Εκπαιδευτικός
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΜΗ-ΗΤΤΑΣ

Κάθε φορά που η κάλπη φέρνει άσχημα μαντάτα στο ΠΑΣΟΚ, η κυβερνώσα παράταξη σφυρίζει αμέριμνα… Και κάθε φορά που βλέπει τα μαντάτα από νωρίς, φροντίζει να τα καλύψει εντέχνως… μετατρέποντας την ήττα σε μη-ήττα. Το αυτό συμβαίνει γι’ ακόμα μια φορά.

Η υποψηφιότητα Δημαρά βγήκε στο προσκήνιο πριν δυο περίπου μήνες, όταν ο ανεξάρτητος βουλευτής, επιθυμώντας να διευκολύνει το ΠΑΣΟΚ, ζήτησε να στηριχθεί ο ίδιος ως περιφερειάρχης Αττικής. Η ηγεσία του κινήματος το απέρριψε, θεωρώντας πως κάτι τέτοιο θα έστελνε λάθος μηνύματα στους πολίτες, σχετικά με την κομματική πειθαρχία απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές, και επειδή επιπλέον πίστευε ότι θα κάνει περίπατο στις εκλογές αυτές και θα προτιμούσε υποψήφιο πιο κοντά στο στυλ Καμίνη ή Μπουτάρη. Στην πορεία, όμως, αφενός τα μηνύματα της βάσης φάνηκαν απειλητικά στην ηγεσία -βάσει των πολιτικών που ακολουθεί- και, αφετέρου, ο ΣΥΝ προέκρινε υποψηφιότητα Μητρόπουλου, ο οποίος και παραιτηθείς από το ΠΑΣΟΚ προτρέπει συνδικαλιστές και στελέχη πιο αριστερών και παλαιο-πασοκικών αντιλήψεων να στηρίξουν την υποψηφιότητά του και να απορρίψουν τις κυβερνητικές επιλογές. Με το φόβο να περάσουν στο β’ γύρο δύο ακραιφνώς αντιμνημονιακοί συνδυασμοί (Κικίλια και Μητρόπουλου) και αδυνατώντας να βρει υποψήφιο «καινούργιας κοπής», το ΠΑΣΟΚ έδωσε το χρίσμα του στον ενεργεία νομάρχη Σγουρό ενώ συγχρόνως παρότρυνε τον Δημαρά να κατεβάσει κι αυτός αντάρτικο ψηφοδέλτιο, προκειμένου να μειώσει τις απώλειες προς τους αντιμνημονιακούς.

Και ω τι τύχη! Η υποψηφιότητα Δημαρά «αγκαλιάστηκε» αυθορμήτως από τους πολίτες της Αττικής, προτού ακόμα ανακοινωθεί επισήμως, και η απήχησή της πολλαπλασιάστηκε, όταν ο υποψήφιος συναντήθηκε με το γνωστό εξαπτέρυγο Θεοδώρα, της οποίας και πήρε την αμέριστη συμπαράσταση…

Η υποψηφιότητα Δημαρά αποτελεί τη λύση της μη-ήττας, που από χρόνια το ΠΑΣΟΚ καλλιεργεί κάθε φορά που η ήττα είναι προ των πυλών… διότι αφενός διαλύει τις ελπίδες της Αριστεράς να περάσει εκείνη στο β’ γύρο, αφετέρου, και με τη στήριξη της Ντόρας, μειώνει τις ελπίδες του Κικίλια να προηγηθεί με μεγάλη διαφορά, ενώ, αν τυχόν περάσει ο Δημαράς στο β’ γύρο, θα τον στηρίξει «με τα χίλια», κερδίζοντας και μια έδρα στη Βουλή και εντυπώσεις από την επιτυχία μιας ψήφου «παρόν» στο μνημόνιο και «ναι» σε όλα τα άλλα, έναντι του «όχι» σε όλα που προτάσσουν όλοι οι άλλοι υποψήφιοι, ακόμα και ο δικός του ο Σγουρός!

Η ψήφος στις εκλογές αυτές της Τοπικής Εκτελεστικής Εξουσίας είναι αμιγώς πολιτική. Είναι ψήφος απόρριψης της κυβέρνησης του μνημονίου και ψήφος στήριξης των πιο νέων και άφθαρτων υποψηφίων που προέκρινε ποτέ η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Γιατί αυτή η νέα ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ είναι η παράταξη που καλλιεργεί την ελπίδα και θεμελιώνει την επιτυχία της με πίστη στις ικανότητες και τα προσόντα των Ελλήνων και δεν κρύβεται πίσω από τακτικές μη-ήττας…

Ανάγκη των ενεργών πολιτών είναι να μην πέσουν στις παγίδες του συστήματος, αλλά να κάνουν όσο γίνεται πιο αισθητή την κρίση τους απέναντι στις κυβερνητικές πολιτικές και στην εναλλακτική επιλογή.

Ν. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Εκπαιδευτικός ΠΕ05
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών