Θα ’ναι σχεδόν ένας χρόνος μετά, όταν θα κληθούμε να ψηφίσουμε στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, άρχοντες τοπικούς, αλλά βαθιά πολιτικούς.
Με κριτήρια τοπικά, προσωπικά, συναισθηματικά, μα και πολύ πολιτικά.
Ένα χρόνο μετά… μετά τη νίκη των ενεργών πολιτών επί της κομματικής νομενκλατούρας, της φατριακής επιβολής και του κληρονομικού δικαιώματος στην εξουσία.
Έγιναν πολλά σε αυτό το χρόνο. Άλλαξαν πολλά. Αναρωτιέμαι, όμως, αν άλλαξαν αρκετά; Και αν άλλαξαν όλα τα κακώς κείμενα; Και αν, τελικά, άλλαξαν όλα προς το καλύτερο;
Οι επερχόμενες εκλογές μπορούν να μας δώσουν απαντήσεις. Απαντήσεις που να μας βοηθούν στην περαιτέρω πολιτική εμβάθυνση και, ει δυνατόν, βελτίωση της πραγματικότητάς μας. Γιατί, αναμφίβολα, και τα προσωπικά κριτήρια είναι βαθιά πολιτικά και το κριτήριο της τοπικής κουλτούρας, όχι πάντα κομματικό, είναι, ωστόσο, ειλικρινά πολιτικό και φυσικά –ειδικά σε περιφερειακό επίπεδο- υπάρχουν και κριτήρια που άπτονται της αποτελεσματικότητας της εκτελεστικής εξουσίας και της ικανότητάς της να επιλέγει τις σωστές λύσεις στα προβλήματα του τόπου μας, όχι μόνο σε τοπικό, αλλά και σε εθνικό επίπεδο.
Με άλλα λόγια, η διαίσθηση που απέδειξαν οι πολίτες πριν περίπου ένα χρόνο, με τη σημαντική αποχή τους από τις βουλευτικές και ευρωβουλευτικές εκλογές του 2009, σε συνδυασμό με το αίσθημα ευθύνης πού υπέδειξαν συμμετέχοντας μαζικά στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, είναι ανάγκη να έχουν την ανάλογη συνέχεια.
Όσοι επέλεξαν την αλλαγή, την ανανέωση, τη ρήξη με το παρελθόν και επένδυσαν στην αμεσότερη δημοκρατία, στην αξία και τη δύναμη της ιδεολογίας και απέρριψαν την πεπατημένη οδό της μικροκομματικής και οικογενειοκρατικής επετηρίδας, την πολιτική της μόδας και της εικόνας αντί για αυτήν της ουσίας, αυτοί οι ίδιοι οφείλουν στους εαυτούς τους και στο μέλλον αυτής της κοινωνίας να στηρίξουν τις περσινές επιλογές τους. Να μην παίξουν τόσο εύκολα το παιχνίδι της απαξίωσης και της μεταφοράς της ευθύνης. Αλλά, αν πράγματι επιθυμούν την ανανέωση, να στηρίξουν τα νέα πρόσωπα, να στηρίξουν τον πολιτικό αγώνα της νέας Ν.Δ., για να δώσει ιδεολογικό ορίζοντα νίκης και προοπτικής, χωρίς μισόλογα και ανούσιες γκρίνιες.
Είναι προφανές ότι η παράταξη έχει πολύ αξιόλογα στελέχη στην τοπική αυτοδιοίκηση, επιτυχημένα και πολλά υποσχόμενα, τα οποία τώρα έχουν την ευκαιρία να αποδείξουν την αξία τους και σε πιο ευρεία κλίμακα.
Είναι εξίσου σημαντικό να αποδείξουμε ότι έχουν δικαίωμα στην ευκαιρία και όσοι είναι νεότεροι στην κομματική επετηρίδα.
Και, επιτέλους, είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να έχουμε παντού και πάντα υποψήφιους που να ναι σε όλα τέλειοι εκ προοιμίου.
Απλά δεν υπάρχει κανείς που να είναι και νέος και ώριμος, και έμπειρος και άφθαρτος, και δημοφιλής και μακριά από τις κλίκες των Μ.Μ.Ε. και να δίνει όραμα και να εμπνέει εμπιστοσύνη και να είναι σταθερός και συγχρόνως ευέλικτος και βεβαίως δημοκρατικός, αλλά και ηγέτης και με άψογο γούστο συνεργατών και φυσικά και αγνός πατριώτης και συνάμα κοσμοπολίτης… Ή μάλλον υπάρχει ένας, μα τον εκλέξαμε ήδη Αρχηγό…
Οι επιλογές της παράταξης μας για τη στελέχωση της εκτελεστικής εξουσίας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο είναι καλές. Πάντα υπάρχει το καλύτερο, αλλά κάποιες φορές το συνεχές κυνηγητό για το καλύτερο… γίνεται τελικά εχθρός του καλού που ήδη έχουμε και αυτό, αν μη τι άλλο, ας το αποφύγουμε.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να εκλάβουμε όλοι τις εκλογές που έρχονται με τον αληθινό τους χαρακτήρα. Είναι μια διαδικασία με την οποία επιλέγουμε ΕΜΕΙΣ, ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ, τα στελέχη της Εκτελεστικής Εξουσίας σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Και αυτή πρέπει να είναι μια συνειδητά πολιτική επιλογή. Την ευθύνη δεν την έχουν άλλοι… την έχουμε όλοι εμείς.
Εμείς επιλέγουμε αν θα στηρίξουμε ή θα απορρίψουμε τα φθαρμένα πρόσωπα, αν πιστεύουμε ή όχι στην αξία των προσώπων και της πολιτικής ή ακολουθούμε τις πεπαλαιωμένες επετηρίδες και τις επιλογές των φατριών και των κλαδικών.
Εμείς επιλέγουμε αν θέλουμε ουσιαστική, ριζική ανανέωση και δικαίωμα στην ελπίδα και ναι, εμείς επιλέγουμε αν στηρίζουμε ή απορρίπτουμε τις επιλογές της υπάρχουσας εκτελεστικής εξουσίας.
Η παράδοση της εθνικής κυριαρχίας είναι και αυτή ένα κριτήριο πολιτικής επιλογής. Μιας επιλογής που έκανε η παρούσα εκτελεστική εξουσία (δηλαδή η κυβέρνηση) χωρίς να έχει την ανάλογη λαϊκή εντολή.
Όπως έτερη επιλογή της παρούσας κυβέρνησης είναι και ο καινούργιος νόμος της τοπικής αυτοδιοίκησης (η οποία είναι μέρος της εκτελεστικής εξουσίας) και ο οποίος έγινε με οφθαλμοφανή μικροκομματικά κριτήρια και επιδιώξεις.
Σε αυτά δε θα απαντήσουμε;
Δεν θα τοποθετηθούμε επιλέγοντας τους τοπικούς και περιφερειακούς άρχοντες της εκτελεστικής εξουσίας;
Η ευθύνη ανήκει σε εμάς!
Ας μην τους επιτρέψουμε να απαξιώσουν κι άλλο τους δημοκρατικούς μας θεσμούς. Αυτή είναι η χρονική στιγμή να τους αποδείξουμε ότι ο ελληνικός λαός έχει και μνήμη και κρίση και δικαίωμα στην ελπίδα!
Ένα χρόνο μετά, είναι καιρός για ένα ακόμα βήμα!
Ν. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Εκπαιδευτικός ΠΕ 05
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
