Ένα ερώτημα πλανάται γύρω από τους κύκλους της επικοινωνίας και της πολιτικής ανάλυσης: Σε ένα πλαίσιο πλήρους απαξίωσης και αποδόμησης του πολιτικού σκηνικού -το οποίο είναι, άλλωστε, εν εξελίξει-, τη στιγμή της κάλπης -όποτε κι αν αυτή έρθει, που μάλλον θα ’ναι σύντομα- οι μετέχοντες και διακινούντες το πολιτικό σκηνικό της μεταπολίτευσης, προτιμούν την πλήρη διάλυση, την οποίαν τα ΜΜΕ καλλιεργούν, ή την «γκαβάτζα» ενός πολιτικού, που καταγγέλλει μεν το σύστημα, αλλά δεν επιθυμεί τη διάλυσή του;
Στο σκεπτικό του ερωτήματος αυτού περιλαμβάνουν και την ανάλυσή τους για τη γραμμή Σαμαρά στην οικονομική πολιτική ΠΑ.ΣΟ.Κ.-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ., θεωρώντας πως ουσιαστικά ο Πρόεδρος της Ν.Δ. δεν διαφωνεί με τη λογική των μέτρων και της προσφυγής στην οικονομική βοήθεια, αλλά απλώς κάνει τακτικές κινήσεις για να σωθεί ο ίδιος και το κόμμα του από την ολική καταστροφή που επίκειται στο πολιτικό σύστημα.
Πρόκειται για μια λάθος εκτίμηση, ή ίσως για προγραμματισμένη επίθεση απαξίωσης της πολιτικής γραμμής Σαμαρά. Πιστεύω ότι ο Πρόεδρος θα πρέπει άμεσα να απαντήσει σε αυτά τα προκατειλημμένα σχόλια, με πολιτικές επιλογές που να αναδεικνύουν τα χαρακτηριστικά της στρατηγικής του. Οι πρώτες του επιλογές για άμεση εκλογή εσωκομματικών οργάνων σε Ο.Ν.ΝΕ.Δ. και κομματικό μηχανισμό πρέπει να γίνουν αντιληπτές ως βαθιά πολιτική επιλογή ρήξης με το παρελθόν και άρα να εφαρμοστούν σε όλο το φάσμα της πολιτικής γραμμής της Ν.Δ.
Με άλλα λόγια, η επιλογή των υποψηφίων Περιφερειαρχών και των Δημάρχων των πολυπληθών δήμων της χώρας είναι ανάγκη να γίνει με άμεση ανάδειξή τους από την κομματική μας βάση των περίπου 1 εκατομμυρίου μελών.
Στο ίδιο πλαίσιο ανάδειξης της αξίας της Άμεσης Δημοκρατίας πρέπει να κινηθεί η Ν.Δ. και σε σοβαρά πολιτικά ζητήματα, ξεπερνώντας τα μικροκομματικά παιχνίδια και τα κόμπλεξ του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και των εξαπτερύγων του. Δημοψηφίσματα κάνουν όλες οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, γιατί πρέπει να δική μας να φοβάται τη λαϊκή ετυμηγορία;
Πιο άμεση ανάγκη από αυτήν για τη ριζική αλλαγή του νόμου περί ευθύνης Υπουργών δεν θα μπορούσε σήμερα να υπάρχει. Είναι το πρώτο δείγμα Συνταγματικής Μεταρρύθμισης που δεν μπορεί να περιμένει. Δημοψήφισμα λοιπόν για απλούστευση και ταχύτερη απονομή Δικαιοσύνης και απόδοση Ισονομίας, αλλά και ευθυνών για την κάκιστη οικονομική διαχείριση της χώρας, ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια. Δημοψήφισμα και για την πλήρη αποδέσμευση των εξουσιών -και κυρίως της δικαστικής- από τον κομματικό έλεγχο της Εκτελεστικής εξουσίας.
Η δέσμευση της Ν.Δ. για άμεση δημοκρατία σε αυτά τα καίρια ζητήματα επιβίωσης των δημοκρατικών μας θεσμών, στην πιο κρίσιμη για τον τόπο χρονική στιγμή, είναι ένα σίγουρο φάρμακο και για τη Δημοκρατία και για την παράταξή μας. Ένα φάρμακο πολιτειακά αναγκαίο και αντισυστημικό.
Σε αυτό το σημείο, ποιός θα μπορούσε να κατηγορήσει τον Πρόεδρο για συστημισμό ή τακτικισμό;
Ο Αντώνης Σαμαράς, πριν λίγο καιρό, ζήτησε συγνώμη για τα κακώς πεπραγμένα της διακυβέρνησης της χώρας από τη Ν.Δ., παρότι ο ίδιος σε αυτήν ελάχιστα συμμετείχε. Όμως αυτό που πρέπει να κάνει αντιληπτό από κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο πολίτη αυτής της χώρας, είναι το όραμά του για την αναγέννησης της πατρίδας μας. Πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει τις βασικές αρχές της πολιτικής του στρατηγικής και τις διαφορές του από το παραπαίον πολιτικό σύστημα. Γιατί, στα χρόνια της πολιτικής του διαδρομής, είναι εκείνος που έκανε πάντα τις δύσκολες και ουσιαστικές στρατηγικές επιλογές, που όλες τους είχαν ως βασικό γνώμονα το καλό της πατρίδας και όλες -πλην μίας- ήσαν σωστές. Γι’ αυτή τη μία και μόνον γι’ αυτήν θα ήταν ίσως ενδεικτικό της πολιτικής του στρατηγικής να ζητήσει συγνώμη: για την υπογραφή του στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία τελικά φαίνεται πως δεν ήταν εφαρμόσιμη.
Σύστημα δεν είναι η Δημοκρατία. Πολιτικό σύστημα δεν είναι ο κοινοβουλευτισμός, η διάκριση των εξουσιών, η Ισονομία και ο Πατριωτισμός. Αυτά είναι οι βάσεις του πολιτειακού μας χάρτη και δεν είναι ούτε κατακριτέα, ούτε αναθεωρητέα. Η στρατηγικές επιλογές, όμως, για τη δομή, τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος είναι το ζητούμενο.
Ο τολμών νικά και το πεδίον δόξης είναι λαμπρό για τους δυνατούς και τους ελεύθερα φρονούντες.
Ν. Κανελλόπουλος
Εκπαιδευτικός ΠΕ05
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών
